Lo Drac es aquel demòni occitan proteïfòrm, dotat del poder de se metamorfosar per jogar de torns als umans. La soca que petaruca dins la chiminèia, una montura falsament atencionada que precipita sos cavalièrs dins un cors d’aiga, lo mètro en retard, lo telefòn que nos refusa obstinadament la 4G, son autant d’avatars sieus. Es desòrdre, movement, semena lo dobte sus la natura de las causas e dels èssers que nos enròdan.
De ròck sens guitarra, de jazz virat en estransi : es aquela ambivaléncia, de còps euforizanta, de còps desconcertanta, sovent irresistibla, que recampa los projèctes portats per l’Antre del Drac. I rescontram de tambors que dialogan amb de sintetizadors, una trompeta transformada en dròne modular, una crida occitana amb d’accents de pop anglesa.
Tal lo Drac provençal, reptil dels corses d’aiga amb un cap uman, los grops de l’Antre nos observan, sorgisson d’un biais inesperat dins nòstre mond e meton en espectacle lor natura fondamentalament ibrida : del tècno ròck nòise de BØL a la pòp modulara de Louie Z, passant per l’estransi electrò bruchista d’AyAy, l’estransi-ròck bestiala de Feràmia, lo trad ambient de Tornade Spectrale, los racontes del bacin mediterranèu portats per Anouck, las performanças jazz electrònic audiovisualas de JEROSZ, l’ambient industrial d’Ayant e lo ròck-jazz alternatiu franco-italian de GiGiGi.
Mas lo Drac es pas aquel dragon invencible que poiriá èsser domdat pas que per un eròi : perturba, mas demòra pasmens jogaire. Aital, los grops del Drac se barran pas dins lor tuta. Cèrcan aquel espaci, aquela plaça publica ont rescontrar d’aurelhas que saupràn ausir, dins aquela lenga bricolada, de mots e de gramaticas familiars : sovent la musica dels còses, la dança e l‘estransi, de còps la melodia. Tantas d’ancòras a las qualas la percepcion se pòt estacar per afrontar aquelas rafalas d’experimentacion de timbres e de mescla d’estils. Es dins aqueles passes de costat simetrics que nais aquel rescontre entre un public e de musicians que destinan lors sons als autres, e que las musicas del Drac se bastisson.
L’Antre du Drac acompanha aital los musicians e lors creacions a travèrs la difusion, la promocion, lo conselh, l’edicion fonografica e la produccion d’espectacles, en mutualizant los mejans umans, logistics e financièrs. Aquelas practicas collaborativas son a l’imatge de la tradicion dels contes : un saber viu que se transmet per la paraula e se transforma a mesura que se transmet.
Basada en Occitània, l’Antre du Drac es una estructura que sosten los projèctes emergents de genres variats, totes caracterizats per lor dinamisme e lor caractèr innovant. Es sus l’empont que lor musica pren tota son amplor : mai de 200 concèrts produsits en França e en Euròpa al cors dels tres darrièrs ans. Lor trabalh es estat reconegut per mantuns dispositiu nacional de reconeissença : doas victòrias al concors nacional Jazz à La Défense (2023 : BØL ; 2025 : GiGiGi), al FAIR #1 (2024 : BØL) e a Jazz Migration #12 (2026 : Tornade Spectrale).
Uèi, L’Antre du Drac s’obrís a l’internacional per favorizar la difusion dels concèrts d’aqueles artistas suls emponts del mond entièr.
Per sosténer e rejónher l’associacion, clicatz aicí !
